“Konur í sögu bæjarins” og “Klaustursaumur og filmuprjón”

Reykjanesbær

06. júní 2015

14:00

Suðurland

Sýningar opnaðar í Duus safnahúsum í Reykjanesbæ í tilefni af aldarafmæli kosningaréttar kvenna:

Sýningarnar standa til 23. ágúst. Opið er í Duus safnahúsum frá kl. 12-17 alla daga. Aðgangur ókeypis.

………………
,,Klaustursaumur og Filmuprjón“
Textíll í höndum kvenna
Í Gryfju.
Á sýningunni eru textílverk úr safneign Listasafns Reykjanesbæjar, sýnishorn af hannyrðum kvenna sem búsettar eru á svæðinu og hannyrðir í eigu Byggðasafns Reykjanesbæjar.
Nafn sýningarinnar vísar í breitt svið þeirra verka sem sjá má á sýningunni og má þar telja annars vegar aldagamla útsaumsaðferð og hins vegar nýlegt listaverk sem samanstendur af prjónuðum filmum. Þó flokka megi öll verk sýningarinnar sem textílverk fela þau í sér afar ólíkar nálganir, bæði hvað varðar hugmyndir, efnisval og úrvinnsluaðferðir,  enda byggja þau ýmist á handverki, myndlist eða hönnun. Oft skarast þó mörkin milli þessarra ólíku þátta og útkoman getur komið skemmtilega á óvart.
Sýningarstjóri er Inga Þórey Jóhannsdóttir. 
……………….
“Konur í sögu bæjarins. Brot úr sagnaþáttum Mörtu Valgerðar Jónsdóttur.”
Í bíósal.
Á sýningunni er gengið um þorpið Keflavík á fyrstu áratugum 20. aldar í fylgd Mörtu Valgerðar Jónsdóttur. Hún hafði þann hátt á að fara hús úr húsi og segja frá íbúunum eins og þeir komu henni fyrir sjónir í minningunni. Hún segir frá vinnu, áhugamálum, heilsu, útliti, persónuleika og atburðum í lífi þessa fólks. Afraksturinn er fjölbreyttur og sýnir þverskurð af samfélaginu. Marta skrifaði rúmlega eitt hundrað greinar í tímaritið Faxa á árunum 1945-1969.
Sýningin er sett upp í tilefni þess að nú er þess minnst að 100 ár eru liðin frá því að konur fengu kosningarétt á Íslandi. Þótt konur öðluðust þannig mikilvæg réttindi þá var langt í land að framlag þeirra til mótunar samfélagsins væri viðurkennt. Við leitum í smiðju sagnaþularins Mörtu Valgerðar Jónsdóttur til að skoða hvernig hún lýsir samferðakonum sínum í Keflavík í upphafi síðustu aldar þegar þéttbýlið var að festa rætur. Marta hafði einstakt lag á að lýsa samferðarfólki sínu með lifandi og fjölbreytilegum hætti. Skrif hennar gefa okkur ómetanlega innsýn í þessa áhugaverðu sögu og ekki síst á þátt kvenna í mótun hennar.
Getur vitnisburður Mörtu Valgerðar um lífið í þorpinu bætt einhverju við þekkingu okkar á sögunni? Getur það verið mikilvægt fyrir okkur að vita að sumar konur voru með fallegt hár og hafi jafnvel þrifið vel heima hjá sér? Eða er sú saga sem fjallar um valdabrölt, stríðsátök og um þá sem voru ríkir og frægir það eina sem skiptir máli að varðveita og þekkja til hlítar?
Sýningarstjóri er Sigrún Ásta Jónsdóttir.
…………..
Hér er slóð á myndir og texta: